Vanmorgen (= zaterdagmorgen) rond half 7 opgestaan na een relatief rustige, maar korte nacht. De zenuwen waren wel in overvloed aanwezig toen we vanochtend veel te vroeg op de luchthaven aankwamen. Tegen half 9 kwamen we gepakt en gezakt aan, klaar voor check-in. Iets te vroeg, zo bleek, want uiteindelijk konden we iets voor 10 uur pas de gate door. In de vertrekhal was het wel duidelijk dat de vakantie begonnen was, maar zodra we de gate door waren, was het plots aangenaam rustig. Zelfs aan de handbagagecontrole was bijna niemand te zien. Daarna was er (veel) tijd voor een koffietje, terwijl we wachtten tot het boarden zou beginnen.
We bleken uiteindelijk tussen 3 anderen te staan die als eindbestemming ook Azië hadden. Twee zouden in Moskou richting Vietnam gaan, het andere meisje maakte zich klaar voor een langverwachte reis (net als ons) van ongeveer een maand naar Tokio om daar haar Japans te gaan perfectioneren. Toch altijd wel vreemd en fijn hoe je in een ander land veel makkelijker met landgenoten aan de praat raakt.
De vlucht naar Moskou was niet echt comfortabel: 3 uur in een klein vliegtuigje met weinig beenruimte, maar gelukkig ging de tijd vrij snel voorbij. Ik luisterde (voor de kenners onder jullie) alvast naar een aflevering Ochtend in Pretparkland waarin Jan en Erwin het hadden over Disney Sea! Ik ben al heel erg benieuwd geworden (en morgen is het zover!). In Moskou aangekomen hadden we tenslotte met z'n vijven nog wat tijd om samen nog iets te gaan drinken tot onze wegen zich scheidden. Wij drieën naar gate 22 richting Tokio, de andere twee naar gate 29 richting Hanoi.
De vlucht naar Tokio duurde lang (9 uur!). Gelukkig waren er persoonlijke tv'tjes die de pijn enigszins verzachtten. Ik probeerde af en toe ook een beetje te slapen, maar dat lukte maar half. Wouter sliep zelfs helemaal niet. De omgekeerde wereld... Ze komen je ook om de haverklap 'bezighouden' met maaltijden, lijkt het wel. En die maaltijden bleken al snel een grote vergissing. We hadden uit VS-ervaring geleerd dat de vegetarisch-Aziatische optie meestal de betere bleek te zijn, dus we hadden dat nu opnieuw gevraagd. Grote pech echter... We zagen allerlei lekkere dingen de revue passeren, zoals cakejes, pannenkoeken en kip met oestersaus. Wij daarentegen kregen eigenlijk 3 keer bijna hetzelfde: een slaatje met koude noedels, een tomaatje en sesamsaus en een groentenmengeling met rijst. Grote frustratie en teleurstelling bij ons beiden dus. Vooral over de teleurstelling van de pannenkoeken ben ik nog niet helemaal heen. ;)
Trouwens, klein cool detail: we konden de take-off en de landing volgen via een cameraatje vooraan aan het vliegtuig. Dat zorgde vooral bij de landing voor een nog groter spannend gevoel.
Na 9 uur vliegen kwamen we dus met een uurtje vertraging om 11 uur 's morgens (4 uur 's nachts Belgische tijd) aan in Tokio. Op de luchthaven was er WiFi, dus ideaal om een paar statussen bij te werken en de mail even te checken. Daarna namen we de trein richting Tokio, station Ueno.
Als we op de luchthaven nog even de illusie in stand konden houden dat we nog in een Europees land waren, dan werd die in de trein al vrij snel ongedaan gemaakt. Nieuwe onbekende vegetatie, een tempeltje en huizen in typisch Japanse stijl. De treinen zijn zoals verwacht goed geregeld: proper, ruim en stipt. En ruim betekent echt wel ruim. Voor onze voeten is er plaats om onze valiezen te zetten en dan zitten we nog comfortabel genoeg. We namen trouwens de Skyliner naar Tokio: ongeveer 75 km in zo'n 40 minuten. Op het scherm zagen we trouwens ook hier dat de reis gefilmd wordt en dat je dus af en toe kan meekijken vanuit het perspectief van de bestuurder.
Aangekomen in Ueno stortten we ons dan in het avontuur dat de metro van Tokio heet. En avontuur hebben we gekregen! We moesten 2 overstapjes maken naar Nishi-kasai, het metrostation dat het dichtst bij ons hotel lag, maar na overstap 2 sloeg de metro plots 3 stops (waaronder de onze) over! Dan maar uit in het eerstvolgende station, kijken op kaarten vol vreemde Japanse tekens, daar een logica in zoeken en hopen dat de metro die we terugnemen dan wel zou stoppen in ons station. En het lukte! ;) Vreemd gevoel trouwens, zo als enige 'westering' tussen allemaal Aziaten. Al lijken ze het hier wel gewoon te zijn in Tokio. We worden niet echt vreemd bekeken.
Vanaf station Nishi-kasai dan maar richting hotel. Goed voorbereid als we zijn, hadden we print screens genomen van de kaartjes op Google Maps. Maar het hotel was onvindbaar! Na een half uur zoeken en blokjes heen en weer gelopen toch maar een jonge Japanse tegengehouden en haar de weg gevraagd. Dit moet de grappigste conversatie ooit geweest zijn! :D Wouter vraagt haar een hele zin in het Engels waaruit zij de naam van ons hotel oppikt, een paar dingen stamelt, vreemde gebaren maakt, hard nadenkt en tenslotte op het woord 'together' komt waarna we met z'n drieën gezellig richting hotel wandelen, terwijl we ondertussen een 'conversatie' voeren die vooral bestaat uit naar elkaar lachen en zij die vragen stelt waarop ze het antwoord dat wij haar geven niet begrijpt. Ze denkt nu dat we uit Frankrijk komen (want Belgium en Brussels was haar onbekend) of ze heeft helemaal niets begrepen en gewoon vriendelijk 'ja' geknikt. ;) We zijn dus al gewaarschuwd voor de kennis van het Engels van de gemiddelde Japanner! :D Ons hotel bleek trouwens aan de andere kant van het metrostation te liggen... Goed voorbereid zijn helpt dus enkel als je weet naar welke kant je moet lopen. ;)
De check-in in het hotel verliep vlotjes, maar was toch vooral doorspekt met gebarentaal en knikjes. In onze kamer zijn we toen gecrasht en hebben we een langverwacht en welverdiend dutje gedaan. Bij het wakker worden bleek er goed nieuws te zijn: ons Japans sim-kaartje met data was al aangekomen aan de balie, dus we zijn weer verbonden met het thuisfront. Aanrader dus als je naar Japan gaat: voor je vertrekt een sim-kaartje met data kopen van B-mobile voor 2980 yen (ongeveer 30 euro dus) en dat laten aankomen in het eerste hotel waar je overnacht. We zijn tevreden! Onbeperkt (of toch vrij veel) data gedurende 30 dagen.
's Avonds maakten we alvast een wandeling in de buurt die heel aangenaam en gezellig was. Japan heeft sfeer! We aten (best wel lekkere) noedels uit een potje van de supermarkt en nu zijn we klaar voor slaap! Tot morgen!
Vanaf station Nishi-kasai dan maar richting hotel. Goed voorbereid als we zijn, hadden we print screens genomen van de kaartjes op Google Maps. Maar het hotel was onvindbaar! Na een half uur zoeken en blokjes heen en weer gelopen toch maar een jonge Japanse tegengehouden en haar de weg gevraagd. Dit moet de grappigste conversatie ooit geweest zijn! :D Wouter vraagt haar een hele zin in het Engels waaruit zij de naam van ons hotel oppikt, een paar dingen stamelt, vreemde gebaren maakt, hard nadenkt en tenslotte op het woord 'together' komt waarna we met z'n drieën gezellig richting hotel wandelen, terwijl we ondertussen een 'conversatie' voeren die vooral bestaat uit naar elkaar lachen en zij die vragen stelt waarop ze het antwoord dat wij haar geven niet begrijpt. Ze denkt nu dat we uit Frankrijk komen (want Belgium en Brussels was haar onbekend) of ze heeft helemaal niets begrepen en gewoon vriendelijk 'ja' geknikt. ;) We zijn dus al gewaarschuwd voor de kennis van het Engels van de gemiddelde Japanner! :D Ons hotel bleek trouwens aan de andere kant van het metrostation te liggen... Goed voorbereid zijn helpt dus enkel als je weet naar welke kant je moet lopen. ;)
De check-in in het hotel verliep vlotjes, maar was toch vooral doorspekt met gebarentaal en knikjes. In onze kamer zijn we toen gecrasht en hebben we een langverwacht en welverdiend dutje gedaan. Bij het wakker worden bleek er goed nieuws te zijn: ons Japans sim-kaartje met data was al aangekomen aan de balie, dus we zijn weer verbonden met het thuisfront. Aanrader dus als je naar Japan gaat: voor je vertrekt een sim-kaartje met data kopen van B-mobile voor 2980 yen (ongeveer 30 euro dus) en dat laten aankomen in het eerste hotel waar je overnacht. We zijn tevreden! Onbeperkt (of toch vrij veel) data gedurende 30 dagen.
's Avonds maakten we alvast een wandeling in de buurt die heel aangenaam en gezellig was. Japan heeft sfeer! We aten (best wel lekkere) noedels uit een potje van de supermarkt en nu zijn we klaar voor slaap! Tot morgen!
Leuk om al iets van jullie te horen! Lijkt mij toch raar zè.. Zo die galerij met dat eten, ge kunt daar gewoon niets lezen! Moet toch raar doen allemaal, maar 't heeft wel iets en 't zal wel snel wennen ook :).. Geniet morgen van Disney en hopelijk zijn jullie snel het tijdverschil gewoon!
BeantwoordenVerwijderenIk lees inderdaad niets over jetlag...daar hadden wij wel serieus last van toen we die richting uit vlogen. Leuk om te lezen, die eerste indrukken. We zijn benieuwd naar de komende dagen!
BeantwoordenVerwijderen