Magome

Iets voor 8 stond de wekker, want om 8 uur werden we voor het ontbijt verwacht. Na gisteravond waren voor het ontbijt de verwachtingen wel hooggespannen. En we zijn niet teleurgesteld. Ik had al aan onze gastheer gevraagd om Japanners altijd warm eten 's morgens en dat blijkt inderdaad zo te zijn, omdat het ontbijt voor Japanners een heel belangrijke maaltijd is.

Toen we aankwamen in de eetkamer, stond het ontbijt al klaar en het zag er ongelooflijk lekker uit. Een heel verschil met het eten dat we in het hotel in Matsumoto kregen! De lat ligt hoog voor de rest van de reis... Er was, zoals altijd, rijst, noriblaadjes (die je in sojasaus moet dippen en dan met een beetje rijst moet opeten), paddestoelen, bonen, ei, soep, zalm,... En allemaal weer heel professioneel klaargemaakt en gepresenteerd.

Op de planning vandaag: de Nakasendo-weg te voet afleggen van Magome naar Tsumago. De Nakasendo-weg is de weg die alle 'post towns' verbond en het deeltje tussen Magome en Tsumago is een populaire attractie. De gastheer had ons voorgesteld dat we onze valiezen in de ryokan konden laten om ze nadien weer op te halen. We lieten ons om 10 uur met de bus naar Magome voeren, om zo de weg terug af te leggen.

De weg was op bepaalde plaatsen echt prachtig. Ze voert je op en neer langs bosrijk gebied, bamboe, waterwegen en watervallen en oude huisjes. Een heel erg leuk traject dus. Er wachtte ons midden op het traject wel een plotse verrassing. We lazen op een gebouw 'Free Rest Room'. We wilden graag ergens gaan zitten, maar we zochten eerder een bankje en wilden dus verder lopen. Plots echter kwam er een oude man naar buiten met een leuk puntig hoedje op en die wenkte ons naar binnen. Wij waren een beetje overvallen en wisten niet goed wat er gebeurde. We mochten gaan zitten en we kregen Japanse thee en een koekje. Behalve de oude man zaten er nog 2 vrouwen (een ervan kon relatief goed Engels) en een meisje. We hebben daar uiteindelijk een heel uur gezeten en gebabbeld over vanalles en nog wat. De meeste van die mensen zijn blijkbaar 7 dagen per week tot 16 uur in dat gebouwtje aanwezig om mensen op te vangen die de weg afleggen! Wat een engagement! Ik was wel ontroerd door de gastvrijheid. Zomaar thee, zomaar iets om te snoepen en we kregen zelfs een typisch Japans likeurtje (met pruimensmaak) om te proeven. Het was bijna jammer om weer te vertrekken, maar ik denk niet dat ik het vlug zal vergeten. ;)

De wandeling duurde uiteindelijk (met tussenstop van een uur) ongeveer 4 uur en we kwamen zo weer in Tsumago aan. We haalden onze valiezen op in de ryokan waar de gastheer ons voorstelde om ons naar het station te voeren, omdat hij toch die richting uit moest. Je weet bijna niet meer wat zeggen bij zoveel gastvrijheid, maar wel fijn dat we niet de bus op moesten richting het station. Hij zette ons zelfs eerst af bij de oudste brug van Japan (125 jaar, bij ons dus nog extreem jong, maar in Japan oud omdat er veel verwoestende aardbevingen zijn). Wij mochten daarover lopen, foto's trekken en hem tegemoet komen aan het station waar hij op ons zou wachten met onze valiezen.

Vanuit Nagiso namen we tenslotte een goed uurtje de trein naar Nagoya waar we tussenstop maakten en overnachtten, om de dag erna op weg te gaan naar Osaka. Nagoya blijkt een heel erg drukke en grote stad, maar we zijn niet echt op verkenning geweest. We haalden eerst wat (goedkoop) eten in de supermarkt (af en toe reizen we een beetje op budget) en aten dat op. Toen we daarna nog eens naar buiten wilden, bleek het nogal hard te regenen en we hadden niet veel zin om na deze vermoeiende dag ook dat nog te trotseren. We bleven dus binnen om wat te lezen en een filmpje te kijken, zodat we morgen vol frisse moed kunnen vertrekken naar Osaka!